Een reorganisatie verandert zelden alleen de organisatiestructuur.
Vaak verandert er ook iets in de manier waarop verantwoordelijkheid wordt genomen. Besluiten blijven liggen. Onderwerpen komen steeds terug. De één trekt harder, de ander wacht af. En gaandeweg wordt onduidelijk wie nu eigenlijk waarvan is.
Dat zijn meestal geen losse incidenten. Ze laten zien dat rollen, verantwoordelijkheden en samenwerking niet meer vanzelf op elkaar aansluiten.
Juist dan helpt het om niet alleen naar de inhoud te kijken, maar ook naar wat er onder de oppervlakte gebeurt.
Vraag jezelf eens af:
• Welke onderwerpen blijven terugkomen?
• Waar nemen mensen verantwoordelijkheid over die eigenlijk niet van hen is?
• Welke verwachtingen zijn nooit echt uitgesproken?
• En waar voelt iedereen zich betrokken, maar niemand echt verantwoordelijk?
In mijn werk met managementteams maken we dit soort patronen zichtbaar. Niet om iemand aan te wijzen, maar om helder te krijgen wat de situatie vraagt. Zodra duidelijk wordt wie waarvoor aan zet is, ontstaat er vaak meer rust. Besluiten krijgen weer eigenaarschap en samenwerking kost minder energie.
Herken je dit in jouw managementteam of organisatie? Dan is dat vaak een goed moment om samen te onderzoeken wat er werkelijk speelt.
