Dlaczego psychoterapeuta nie udziela rad?
Neutralność psychoterapeuty to jedna z fundamentalnych zasad etycznych i technicznych w pracy terapeutycznej. W różnych nurtach różny jest stopień tej neutralności. W nurcie psychodynamicznym neutralność obejmuje powstrzymanie się od oceny moralnej, brak doradzania i narzucania wartości oraz równy dystans wobec składowych konfliktu pacjenta (nie opowiadania się po żadnej ze stron). Nie oznacza to obojętności czy chłodu, lecz profesjonalny dystans, brak oceniania oraz nieangażowanie się w prywatne konflikty czy światopogląd pacjenta. Co równie ważne w związku z neutralnością psychoterapeuta nie udziela osobistych informacji na swój temat (o własnych doświadczeniach, opiniach, czy przeżywanych emocjach). Można by pomyśleć, że psychoterapeuta jest lustrem, zimnym i nieprzeniknionym- ale nic bardziej mylnego. Psychoterapeuta nadal jest istotą ludzką i przeżywa czasami nawet bardzo silne emocje w relacji terapeutycznej. Rolą terapeuty nie jest jednak ich wyrażanie, ani tym bardziej odreagowywanie. Wysiłek psychoterapeuty skoncentrowany jest, aby te emocje i myśli rejestrować, starać się zrozumieć ich znaczenie oraz wykorzystać je tworząc interwencje w sytuacji terapeutycznej. Udzielając rad nie tylko odreagowuje pojawiające się stany, ale np. również pozbawia okazji do wzmacniania własnego ego pacjenta (podejmowania decyzji, przejmowania odpowiedzialności za siebie). Więcej na naszym funpagu Gabinet Zmian
